Meer laadpunten op uw terrein, binnen dezelfde aansluiting.

Een losse laadpaal hangt aan een eigen groep in de bestaande verdeelinrichting. Hij kent zijn eigen zekering en niets anders. Wat het pand verder doet, ziet hij niet. Twee of drie palen gaan zo meestal nog wel. Daarna is de verdeler vol, of trekt de som van de groepen de afname over de grens op precies het verkeerde moment van de dag.

Een laadplein is een installatie met een eigen opbouw. Vanaf de hoofdverdeler loopt één voeding naar een laadverdeler op het terrein, met per paal een beveiligde afgaande groep. Op de hoofdaansluiting zit een meting die de actuele belasting van het hele pand doorgeeft. Een regelaar vergelijkt die meting met een vastgestelde grenswaarde en verdeelt het vermogen dat op dat moment over is over de punten die bezet zijn. Daarnaast hoort er een backoffice bij: autorisatie van gebruikers, tarieven, facturatie en toegang per groep.

Wat er fysiek bij hoort

• Kabeltracé — van de hoofdverdeler naar de laadverdeler, meestal ondergronds. De lengte en de ondergrond bepalen een flink deel van de aanlegkosten.
• Laadverdeler — per laadpunt een afgaande groep met eigen beveiliging, en ruimte om later uit te breiden.
• Meting op de hoofdaansluiting — zonder die meting kan de regelaar alleen een vast budget verdelen, geen actuele ruimte.
• Communicatie per paal — bekabeld of via het mobiele netwerk. Valt de verbinding weg, dan moet een paal terugvallen op een veilig minimum in plaats van op vol vermogen.
• Opslag en opwek, optioneel — een batterij en een zonnedak die onder dezelfde grenswaarde meedraaien in plaats van ernaast.

Dat is de kern: een laadplein heeft een gemeenschappelijke grens en iets dat die grens bewaakt. Een rij losse palen heeft dat niet. Die loopt tegen de aansluiting aan terwijl er elders op de dag ruimte onbenut blijft.

Bij zelf realiseren koopt u de installatie: het tracé, de laadverdeler, de palen, de meting en de sturing, en eventueel de batterij. De installatie wordt uw eigendom en staat op uw balans. Vibe ontwerpt, bouwt en levert op. Daarna kunt u het beheer en de storingsdienst bij ons laten of zelf regelen.

Eigendom betekent zeggenschap. U bepaalt het laadtarief, wie er mag laden en met welke prioriteit, en u bepaalt of het laadplein wijkt of voorrang krijgt als de grenswaarde in zicht komt. De laadopbrengst komt bij u binnen, verminderd met de ingekochte stroom, de backofficekosten en het onderhoud. Komt er later een punt bij, dan hoeft u daarover met niemand te overleggen — mits de laadverdeler en het tracé bij de aanleg op die uitbreiding zijn voorbereid. Dat laatste is een ontwerpkeuze die achteraf duur is om te herstellen.

Eigendom betekent ook dat het risico van u is. Blijft de bezetting achter, dan draagt u de vaste kosten. Wordt het pand verkocht of vertrekt de huurder voor wie het laadplein is aangelegd, dan verhuist de installatie niet mee. En een laadplein is, net als de rest van de elektrische installatie, iets dat onderhouden, geïnspecteerd en bij storing binnen afzienbare tijd hersteld moet worden. Leg die reactietijd vast voordat het eerste voertuig laadt, niet erna.

Wanneer deze vorm past

• U bent eigenaar-gebruiker van het pand en blijft er langere tijd.
• De laadvraag komt vooral van uw eigen voertuigen of eigen medewerkers, zodat de bezetting voorspelbaar is.
• U wilt het laadplein onder dezelfde sturing houden als uw opslag en uw zonnedak, met één grenswaarde en één aanspreekpunt.
• Er is investeringsruimte, of een regeling die de investering ondersteunt — wat er in uw situatie geldt staat bij subsidies en regelingen.

Sturing verplaatst laadvermogen binnen het venster dat er is. Is de totale energie die uw voertuigen in dat venster moeten bijladen groter dan wat de aansluiting in diezelfde tijd kan doorlaten, dan helpt geen enkele regelstrategie. Dan zijn er drie uitwegen: het laadvenster verlengen, de energievraag verlagen, of meer transportvermogen aanvragen — firm, of in een alternatieve contractvorm die alleen in bepaalde uren ruimte geeft. Een batterij is geen vierde uitweg. Hij moet zelf ook binnen die grens bijladen, dus over een etmaal gaat alle energie nog steeds door dezelfde aansluiting.

Een laadplein verhoogt uw aansluitwaarde niet en levert u geen extra gecontracteerd transportvermogen op. Opslag en sturing maken ruimte binnen wat er al is. Ze maken die grens niet groter.

Dynamisch verdelen betekent dat de laadsnelheid varieert. Voor een bus die 's nachts staat is dat onzichtbaar. Voor een voertuig dat tussen twee ritten in een half uur moet bijladen is het een operationeel risico. Dat lost u op in het laadplan en in de prioritering, niet in de hardware — en is de vertrektijd hard, dan moet het vermogen op dat moment echt beschikbaar zijn.

Onaangekondigd snelladen laat zich niet wegplannen. Wie op elk willekeurig moment hoog vermogen moet kunnen leveren aan iemand die niet is aangemeld, heeft dat vermogen nodig of moet het uit opslag halen die daar continu voor gereserveerd staat. Dat is een duurder ontwerp dan laden tijdens stilstand, en het hoort vooraf te worden uitgerekend in plaats van achteraf te worden ontdekt.

En exploitatie lost een zwakke businesscase niet op. Is er te weinig laadvraag, dan is er voor een exploitant niets te exploiteren en komt het laadplein er langs die route niet. Dat is geen onwil maar rekenwerk, en het wordt per situatie beoordeeld.